Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

پیام آقای آبتين آينه به نخستین کنگره ی «سکولار دمکرات های» ایران


هم پیمانان، هموندان ِ ارجمند ِ بنیادگذار و مهمانان گرامی، درود بر شما!
نخست یک سد و هفتمین سالگشت ِ انقلاب مشروطه و نخستین کنگره ی «سکولار دمکرات های» ایران را به یکایک ِ بانوان، سروران و هم پیمانان ِ کارگزار، شادباش می گویم.
با نگرش به رویدادها و رُخدادهای یک سد و  شست ساله ی ایران و برآیند پیروزی ی انقلاب مشروطه و دستاورد ِ بزرگش: نخستین مهستان ِ (مجلس) شورای ملی در پهنه ی آسیا، ایرانیان همچنان برای آزادی، آهوی آرزوی خویش در درازای دور ِ دیروز تا نزدیک ِ امروز از پگاه تا شبانگاه کوشیده اند؛ تا بتوانند، پیمان ِ پیوستگی، پردیس ِ پیروزی را جشن بگیرند؛ آن را نگین ِ نگار ِ هر نگاه در گستره ی گیتی بگردانند.
در این هنگامه ی هنگام فرمانروایان ِ رژیم اسلامی در درازای بیش از سه  دهه با گردباد ِ کارکرده های نادرست، ناهنجار و پلیدانه ی خود با آویختگاه ِ اتم گرایی ی جنگی می روند؛ میهن ِ بازهم مانده در بندمان را در گُسل ِ فروپاشی گسسته، اندک جان و توان ِ بجا مانده را نابود گردانند.
مردمان ِ ستم کشیده ی ایران زیر ِ بار ِ گران ِ گرانی، بیدادگری، دستگیری، تاراج ِ تن و تندیس، زندان، شکنجه و کُشتارهای نهان و آشکار در بند ِ خاموشی ی فراموشی، آبستن ِ گستگی در گستره ی گیتی گرفتار گردیده اند.
دست اندکاران رژیم ِ اسلامی می خواهند؛ با گزینش ِ فرمایشی و خیمه شب بازی ی ریاست جمهوری به خود بباورانند؛ به جهانیان نشان بدهند؛ که مردمان ِ ایران خواهان ِ رژیم اسلامی و پدافندکنندگان ِ کارکردهایشان هستند؛ تا از این رهگذر با خرید ِ زمان به بمب ِ هسته ای دست بیابند؛ تا هسته ی هستی ایران را به بهای گران ِ جنگ گرایی درون و برون مرز هرچه بیشتر گسسته، فرمانروایی شان را ماندگار گردانند.
من با پذیرش و مُهر ِ «پیمان نامه » با سپاس و ستایش از کوشندگان و بزرگداشت ِ یک سد و هفتمین سالگشت انقلاب ِ مشروطه، باور دارم؛ ما هموندان و همرزمانی باورمند می توانیم؛ با دیدگاهی هم سو و هم آهنگ پیمان ِ پیوستگی ی هم میهنان ِ درون و برون را برای برون رفت از این پراکندگی و دستیابی به آزادی، راهکار و راه چاره ای خردمندانه راه اندازی و ساماندهی کنیم.
امید بسیار دارم؛ هم پیمانان ِ دست اندرکار با پیرانه سری و فرزانگی ی هرچه بیشتر، نشانه پرداز ِ پر ِ پرواز ِ پراکنده سالاری، راهنما و راهگشای ِ پیوستگی ی پیوندسالاری، کارستانی از آزادی خواهی و دمکراسی خواهی ایرانیان باشند؛ تا مردمان ِ ایران در خیزشی نوین از بند ِ رژیم اسلامی آزاد در دادِستانی پُر از مهربانی و پویایی، دلاوری و خردمندی با گزینشی بایسته و شایسته آزادی و آبادی را نگاهبان باشند.
پیروز باد آزادی خواهی و آبادی خواهی ی مردمان ِ ایران
با سپاس و ستایش، آبتین آیینه
گوتنبرگ- سوئد